پاي فناوري در حريم خصوصي
اين راهكارها پس از سپري كردن رويه معمول، به لباس قانون درمی‌آیند و براي همه لازم‌الاجرا مي‌شوند. اما هميشه كار علم حقوق اين قدرها هم ساده نيست؛ در خيلي از موارد علماي حقوق بايد پيشامدهايي را كه ممكن است بعدها در جامعه اتفاق بيفتد، پيش‌بيني سپس تجزيه و تحليل كنند و ببينند كه چه راهكارهايي را بايد براي اين مشكلات احتمالي در نظر بگيرند. در برخي از اين موارد هم چه بسا لازم باشد اين راهكارها قبل از به وجود آمدن مشكلات حتي به صورت قانون درآيند تا از مشكلاتي كه احتمالا قرار است جامعه را به بيراهه ببرد، پيش‌گيري شود. فناوري‌هاي نوظهور مهمترين عاملي هستند كه در سال‌هاي اخير حقوقدانان را به مشكل انداخته‌است. هر فناوري‌اي با ورودش به جامعه دغدغه‌ها و مشكلات فراواني را به همراه مي‌آورد. اگر حقوقدانان و قانونگذاران مواظب نباشند، چه بسا اشكالات فناوري‌هايي كه قرار است زندگي ما را راحت‌‌تر كنند بر مزاياي آن غلبه پیدا کند بر این اساس بايد خيلي زود هم جلوي مشكلات ايجاد‌شده فناوري‌ها گرفته شود و هم بايد دغدغه‌هاي جامعه براي آينده را با پيش‌بيني و ارايه راهكار قانوني مرتفع کرد.
امنيت مجازي
نبود امنیت مهمترين دغدغه‌اي است كه در زمان بي‌قانوني زندگي مردم را با تهديد مواجه مي‌كند. قانون هرچند آزادي مردم را محترم مي‌شمارد و اساسا در بسياري از موارد به آنها آزادي‌ها و حقوقي اعطا مي‌كند كه نسل‌هاي قبلي ما اصلا فكرشان هم بدان‌ها نمي‌رسيد، اما در بسياري از موارد جلوي آزادي‌هاي زياد از حد را مي‌گيرد زیرا خيلي از اين آزادي‌ها ممكن است به امنيت مردم صدمه بزند.
در سال‌های اخیر بحث امنيت جلوه جديدي هم به خودش ديده است. فناوري‌ها در مرحله اول براي ما يك دنياي مجازي به ارمغان آوردند، سپس در همان دنيا امنيت مجازي ما را تهديد كردند؛ امنيتي كه خيلي زود دنياي واقعي ما را هم به خودش مشغول مي‌كند.
فضاي مجازي
يكي از آن پديده‌ها و فناوري‌هايي كه كار حقوقدانان را سخت مي‌كند، فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطات است مخصوصا اينترنت كه در اين سال‌ها خيلي در اين زمينه موفق عمل كرده است؛ يعني حسابي حقوقدانان، قانونگذاران و مسئولان امنيت كشور را به تكاپو انداخته است. امروزه به‌كارگيري اينترنت موجب شده كه شكل تمام فعاليت‌ها و تعاملات بشر در اجتماع دگرگون شود. انسان امروز، از طريق فناوري‌هاي اطلاعاتي و ارتباطاتي كار مي‌كند، آموزش مي‌بيند، فعاليت‌هاي اقتصادي خود را انجام مي‌دهد، خدمات اجتماعي و دولتي دريافت مي‌كند، كسب اطلاع مي‌كند، به سلامتي و بهداشت خود مي‌پردازد و بر این اساس امروز سخن درباره پيدايش جامعه مجازي، در دل جامعه واقعي و سنتي بسيار شنيده مي‌شود. بايد بگوييم كه در واقع جامعه مجازي، دنيايي در دل دنياي واقعي نيست، يا دنيايي در عرض اين دنيا نيست؛ در واقع دنياي مجازي تنها شكلي نو از ارتباطات را براي مردم دنيا به‌وجود آورده است؛ دنيايي كه اصول و قواعد كلي حقوقي در آن نيز بايد رعايت شود. علاوه بر اين اصول و به خاطر اين شكل جديد و اختياراتي كه بيش از روابط عادي در اختيار مردم قرار گرفته است، بايد پيش‌گيري‌ها و مراقبت‌هاي جديدي نيز در اين حوزه مورد نظر باشد.
ويژگي‌هاي جامعه مجازي
فضاي مجازي خصوصيات خاص خودش را نيز دارد. مثلا رفتارهاي ما در فضاي مجازي قابل ثبت و رديابي است. هر خريدي كه از طريق اينترنت انجام مي‌دهيم، هر تفريحي كه مي‌كنيم، سفارش‌هايي كه مي‌دهيم، همه و همه ثبت مي‌شوند.
اصطلاح فضاي مجازي براي نخستين بار توسط ويليام گيمسبون، نويسنده کانادايي رمان‌هاي علمي- تخيلي، در سال ۱۹۸۲ مورد استفاده قرار گرفت. فضاي مجازي براي گيبسون در حقيقت فضايي تخيلي است که از اتصال رايانه‌هايي پديد آمده است که تمامي انسان‌ها، ماشين‌ها و منابع اطلاعاتي در جهان را به هم متصل کرده‌اند. اين معنا به صورت تقريبي مشابه معنايي است که ما امروزه از کاربرد لفظ فضاي مجازي در نظر داريم.
«کينزا» فضاي مجازي را محيطي بر ساخته از اطلاعات نامرئي که مي‌تواند اشکال مختلفي به خود بگيرد، تعريف مي‌کند. وي براي کمک به فهم اين مفهوم‌سازي و ارايه يک تصوير خوب و مناسب از فضاي مجازي به تعريف اجزاي فضا از طريق اينترنت مي‌پردازد. از كنار هم چيدن رد‌پاهاي اطلاعاتي كه در فضاي مجازي به جاي مي‌گذاريم و متعاقبا تحليل و پردازش آنها و استخراج نتايجي كه از اين كار به دست مي‌آيد، به كسي كه اين نتايج را در اختيار داشته باشد اين امكان داده مي‌شود كه نيمرخي از شخصيت ما را كه نشانگر عادات، علايق، سلايق، وضع سلامت و نيازهاي شخصي ماست، ترسيم كند. ديگر خصوصيتي كه براي دنياي مجازي اينترنت مي‌توان برشمرد اين است كه در بسياري از موارد و به هنگام خريد از شركتي يا عضويت در سايتي يا ثبت پست الكترونيك، از ما خواسته مي‌شود كه اطلاعاتمان را در اختيار مديران آنجا قرار دهيم و ما نيز كه ناگزيريم از خدمات آن سايت استفاده كنيم، ناچاريم اطلاعات شخصي‌مان را در اختيار مديران اين سايت‌ها بگذاريم. در واقع در اين هنگام ما اطلاعاتمان را به دست خودمان و با اراده خودمان به ديگران مي‌دهيم، اما همين اطلاعات ابراز شده نيز بايد خيلي جدي محترم شمرده شده و بيش از اين نشت پيدا نكند.
کلید واژه‌های مطلب:فناوری|حریم خصوصی|فضای مجازی|
منبع : روزنامه حمایت