« لایحه تجدیدنظرخواهی »
قضات محترم و ارجمند دادگاه تجدیدنظر استان گیلان
سلامٌ علیکم ؛
احتراماً اینجانب سعید عابدیان به وکالت از آقای *** و در پاسخ به لایحه تجدیدنظرخواهی وکیل تجدیدنظرخواه ، مختصراً و در تکمیل دفاعیات و اظهارات همکار محترم ( جناب آقای *** ) مواردی را معروض داشته ، استدعای بذل توجه را دارد .
۱- مطابق ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی « هریک از ابوین که طفل تحت حضانت او نمی باشد « حق ملاقات طفل » خود را دارد و همانطوریکه در قواعد تئوریک گفته می شود اینچنین حقوقی در نظام حقوقی ایران غیر قابل اسقاط بوده و ممتنع از اجرای حکم ملاقات فرزند ، تحت تعقیب کیفری قرار گرفته و مطابق ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده با ضمانت اجرای حبس روبرو خواهد شد .
۲- در پرونده مانحن فیه و همانطورکه در منطوق دادنامه صادره شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بندر انزلی آمده است ، تجدیدنظرخواه مدعی است که نامبرده ( زوجه ) مانع از ملاقات پدرش ( موکل ) نمی باشد . صرف نظر ازینکه این ادعا کذب محض می باشد محضر قضات ارجمند تصدیع می دهد ؛ علی رغم صدور دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۱*** مورخ */*/۱۳۹۷ از شعبه * دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بندرانزلی در پرونده کلاسه ۹۷۰*** که به موجب آن دادگاه طی دستور موقت صادره تجدیدنظرخواه ( خانم **** ) را مستنداً به ماده ۷ قانون حمایت خانواده ملزم به اجرای رأی ملاقات نموده و تاریخ و مدت و مکان آنرا تعیین نموده است ، مع الأسف با گذشت چندین ماه ، تجدیدنظرخواه موکل را از ملاقات فرزند خود محروم نموده و دلیل مثبت این ادعا از جمله ابلاغنامه شماره ۹۷۱۰۱۰۱۸**** مورخ */*/۱۳۹۷ صادره از شعبه اجرای احکام مدنی بندرانزلی در پرونده کلاسه ۹۷۰*** می باشد که بموجب آن تا آن تاریخ ( */*/۱۳۹۷ ) برای بار سوم به تجدیدنظرخواه اخطار واصل شده است ، تا فرزند را جهت ملاقات با موکل حاضر نماید ولی مع الأسف نامبرده نه تنها هیچ وقعی به دستور دادگاه محترم ننموده است بلکه به دلالت گواهی شماره ۴۴۰ مورخ */*/۱۳۹۷ صادره از پیش دبستانی دخترانه *** و نیز گواهی صادر شده از مدیریت آموزش و پرورش شهرستان بندرانزلی به شماره ۱/***/۸۰۴ مورخ */*/۱۳۹۷ ، تجدیدنظرخواه ، متأسفانه فرزند مشترک را از حضور در مدرسه و اعلام تحصیل بازداشته و اساساً کاملاً مبهم است که فرزند مشترک در چه وضعیت سلامتی ، جسمی و تحصیلی قرار داشته و آیا اساساً در ایران است یا خیر ؟ زنده است یا خیر ؟ و…
۴- قضات محترم دادگاه تجدیدنظراستان گیلان
تجدیدنظرخواه با انگیزه های واهی در دفاعیات خود اظهار داشته ، ملاقات فرزند با پدرش ( موکل ) موجب رعب و وحشت عمیق فرزند مشترک میشود !! و این در حالی است که قطع نظر ازاینکه موکل دارای یک شغل دولتی حساس بعنوان سرمهندس کشتی نفت کش ایران مشغول به کار بوده و بصورت دوره های کوتاه مدت ، آزمایش های تخصصی جسمی و روانی خاصی از آنها گرفته می شود ، به دلالت گواهی شماره ***/۲/۶ مورخ */*/۱۳۹۷ صادره از اداره پزشکی قانونی بندرانزلی ، از نظر روانپزشکی ، هیچ دلیلی برای وقوع لطمه روحی روانی به کودک در صورت ملاقات با پدر احراز نگردیده است مضافاً اینکه به دلالت عکسهای گرفته شده بین فرزند و موکل ( پدرش ) همگی گویای رابطه عمیق عاطفی بین آنهاست و اساساً معلوم و مشخص نیست انگیزه و هدف تجدیدنظرخواه از محروم نمودن موکل ( پدرش ) از ملاقات با فرزند چیست ؟
۴- ریاست محترم دادگاه
از حضرات سوال می شود در صورتیکه این موضوع بصورت وارونه انعکاس می یافت ، به راستی مادر در چه وضعیت روحی و روانی قرار داشت ؟
۵- النهایه از دادگاه محترم با توجه به اسناد و مدارک قضایی که همگی دال بر احراز ادعای موکل ( پدر ) می نماید و با عنایت به اینکه اعتراض تجدیدنظرخواه مستند به هیچ یک از بنود و جهات ماده ۳۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی نمی باشد فلذا تقاضای رد تجدیدنظرخواهی و تأیید دادنامه بدوی را مستنداً به ماده ۳۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی دارد .
« با سپاس و تجدید مراتب احترام »
سعید عابدیان / وکیل تجدیدنظرخوانده