تکدی‌گری کودکان
اگر تا چند سال پیش مشکل عدم شناسایی این باندها و افراد سوء استفاده‌کننده از اطفال بود، حالا دیگر مدت‌هاست که تقریباً همه می‌دانند که حضور و اقدامات این‌کودکان در سطح شهر، خودخواسته و یا خودسرانه نیست، بلکه تحت مدیریت همان گروه‌های ــ غالباً ــ شناخته شده است. ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامی در بخش تعزیرات مقرر می‌دارد: «هر کس تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم خواهد شد و چنانچه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور کلیه اموالی که از طریق تکدی وکلاشی به دست آورده است مصادره خواهد شد.»
قانون تعزیرات برای افرادی که طفل‌صغیر یا غیررشیدی را وسیله تکدی قرار دهند یا افرادی را به‌این کار بگمارند، سه ماه‌تا دو سال حبس در نظر گرفته و استرداد کلیه اموالی که از این طریق به‌دست آمده‌است. هم‌چنین ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی سوء‌استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضـداخـلاقـی مانند فساد، فحشا، تـکـدی‌گـری و قـاچاق را از مــــواردی مــــی‌دانــــد کـــه محکمه می‌تواند تصمیم مقتضی را در مورد حضانت طفل اتخاذ کند و از پدر و مادر سلب حضانت نماید.
مطابق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱، «هرگونه خرید، فروش، بهره‌کشی و به کارگیری کودکان به منظور ارتکاب اعمال خلاف ازقبیل قاچاق، ممنوع و مرتکب، حسب مورد علاوه بر جبران خسارات وارده‌به شش ماه تا یک سال زندان و یا به جزای نقدی از ده میلیون ریال تا بیست میلیون ریال محکوم خواهد شد.»
جمع‌آوری این باندها نیز طبق قانون با نیروی انتظامی است و سر و سامان‌دادن این اطفال با سازمان بهزیستی.