۳۱ در خصوص طلاق

سوال: ۱-   آيا مقصود از حكم طلاق گواهي عدم امكان سازش ميباشد يا حكم طلاق كه دادگاه با درخواست زوجه به جهت جرح وعسر صادر مينمايد؟ و اگر صرفا مقصود حكم طلاق است كه موضوع اجراي آن با توجه مفاد ماده ۳۳ منتفي است و اساسا قابل اجرا نيست؟ در اين عبارت لغو به نظر ميرسد.
۲-   درمواردي كه زوجه به علت تحقق يكي ازشرايط مندرج درسند ازدواج تقاضاي صدورحكم طلاق يا گواهي عدم امكان سازش مينمايد بيان فرمائيد پس از اينكه دادگاه تحقق شراط را احراز نمود آيا بايد گواهي عدم امكان سازش صادر نمايد يا حكم به طلاق بدهد؟( توضيح اينكه در اين پرونده خواهان زوجه است وخوانده زوج وخواسته نيز فيالواقع الزام خوانده به حضور در دفتر رسمي ازدواج وطلاق وثبت واقعه طلاق ميباشد واصول دادرسي حكم ميكند كه نهايتا خوانده محكوم به امر ميگردد ازطرف ديگربا تحقق شرط فيالواقع زوجه به وكالت اززوج درجهت اعمال حق طلاق برآمده است بيان فرماييد تصميم صحيح چيست؟ صدورگواهي عدم امكان سازش يا صدورحكم طلاق تا مردم نيز راهنمايي شوند به همين صورت وبا همين خواسته ها دادخواست خود را تقديم نمايد.

نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضائيه

۱- منظور از «حکم طلاق» مذکور درماده ۳۳ قانون حمایت خانواده مصوب ۱/۱۲/۹۱ با توجه به مواد ۲۶ و ۳۳ و ۳۴ این قانون حکم الزام زوج به طلاق است و شامل گواهی عدم امکان سازش     نمی شود زیرا قانون گذار در ماده ۲۶ و سایر مواد، هیچ گاه به گواهی مزبور، «حکم طلاق» اطلاق نکرده است. و در ماده ۳۴ مبداء مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش را تاریخ ابلاغ رأی قطعی یا قطعی شدن رأی دانسته ولی در ماده ۳۳ مبداء مدت اعتبار حکم طلاق را، از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی یا انقضاء مهلت فرجام خواهی قرار داده است.
۲- در مواردی که زوجه به استناد تحقق شرایط اعمال وکالت، متقاضی طلاق است موضوع متفاوت از موارد صدور حکم طلاق است و دادگاه علاوه بر احراز شرایط اعمال وکالت، مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش نیز می نماید.