فقر

کتیبه ی سه هزار ساله ای است که روی آن
یادگاری نوشته اند…
پوست موزی است که از پنجره یک اتومبیل به
 خیابان انداخته میشود…
فقر ، همه جا سر میکشد،
فقر ، شب را  “بی غذا”  سر کردن نیست،
روز را  “بی اندیشه”  سر کردن است